ปลาทู หรือที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า ปลาแมคเคอเรล (Mackerel) มีถิ่นอาศัยอยู่ในทะเลเขตร้อน โดยเฉพาะแถบน่านน้ำอินโดแปซิฟิก เช่น อินโดนีเซีย กัมพูชา พม่า มาเลเซีย ส่วนไทยเรานั้นพบปลาทูได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและฝั่งทะเลอันดามัน ท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ เขียนเล่าไว้ในหนังสือ ตำราแม่ครัวหัวปาก์ ซึ่งเป็นตำรับอาหารเล่มแรกของไทย ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ว่า “ปลาทูนี้เปนปลาที่นับว่าเปนทรัพย์อันหนึ่งของชาติ ในอ่าวสยามมีเปนฤดู ตั้งแต่เดือน ๗ ถึงเดือน ๑๒ เปนปลางาม ปลาทูนี้เปนปลาที่ว่ายทวนลม ว่ากันว่าเปนปลาที่กินลม แต่ที่จริงคงจะกินไคน้ำและเปือกตม เพราะที่อ่าวเปนโคลน และตัวมักจะเขื่อง ฤาจะเปนปลายฤดูก็ว่าได้ ฝูงหนึ่งนับได้หมื่นแสน จับกันเปนฤดู ตั้งแต่ หลังสวน ชุมพร และเรื่อยขึ้นมาถึงกุยปราณ บ้านแหลม แม่กลอง ปากน้ำเจ้าพระยา บางปะกง อ่างศิลา บางปลาสร้อย ตลอดถึงมณฑลจันทบุรีย์ ก็เปลี่ยนมรสุมว่ายทวนลมข้ามอ่าวไปตะวันตกอีก

จากหลักฐานความชุกชุมตามเมืองปากอ่าวแต่ละแห่งสะท้อนให้เห็นว่า ปลาทูเป็นปลาที่ผูกพันกับวิถีการดำรงชีวิตของคนไทยเป็นอย่างมากมาตั้งแต่โบราณ ในสมัยรัชกาลที่ 6 คือใน พ.ศ. 2468 ไทยได้นำเรืออวนลากตังเกจากประเทศจีนมาใช้ในการจับปลาทู จึงทำให้จับปลาทูได้มาก ปลาทูจึงเรียกได้ว่าผูกพันกับวิถีการดำรงชีวิตของชาวประมงอย่างแยกไม่ออกมานานแล้ว